Κι έρχονται κτ σύγχρονα μικρά βιβλία που σου γράφουν για οδούς που περπατάς καθημερινά, για επικαιρότητα πρόσφατη που κάποτε θα είναι ιστορία για τους μεταγενέστερους και γράφουν για τις ιστορίες που σκαρώνει «το στόμα του μυαλού».

Ναι το στόμα του μυαλού, αυτή η φωνούλα μέσα μας που ενώνει το συνειδητό με το ασυνείδητο. Και καμιά φορά σε μπερδεύει κ δεν ξέρεις πόσα είπες ή πόσα κράτησες για εσένα κ το μυαλό σου. Τι ωραίους λαβυρίνθους έχουν οι σκέψεις ;;!!!

Και για πάμε στην πλοκή, η πλοκή έχει έρωτα. Ωραίο έρωτα, σημερινό έρωτα, ώριμο έρωτα. «Αυτή είναι η πρώτη φορά που έκαναν έρωτα στο σπίτι της, σκέφτεται τώρα η Μαρίνα, και με το κεφάλι της στην καρδιά του Πέτρου αναρωτιέται από μέσα της, αυτή η πρώτη φορά εδώ μέσα έχει κάποια διαφορά από την πρώτη φορά στο σπίτι του; Θα μετράει από εδώ και πέρα όλες τις πρώτες φορές για τη μοναδικότητα τους ή θα μετράει εξίσου και την δεύτερη και την εξηκοστή έβδομη φορά; Ή μήπως θα μπερδευτεί στην αρίθμηση και πια θα λέει η φορά που κάναμε έρωτα κι ακουγόταν η τηλεόραση των δίπλα, η φορά που χτύπησε το τηλέφωνο, η φορά που μου έδεσε τα χέρια, η φορά που μου είπε, Κοίτα με.»

Γυναίκες θα βιαστούν να πουν οι κυνικοί, αλγόριθμος του έρωτα θα πουν οι ρομαντικοί και κάποιοι θα δουν την εικόνα με τις στάχτες ενός ερωτευμένου μυαλού να φλέγεται.
Βιβλίο σαββατοκύριακου, που ξεκινά με την λαχτάρα της Παρασκευής και ολοκληρώνεται με την θλίψη της Κυριακής. Must read.

«Όλα τα δέντρα, Μαρία Φακίνου εκδ. Αντίποδες»