✍️ Dans La Capital du soleil, μέσα λοιπόν στην Πόλη του Ήλιου … εγένετο φως !💡

Ώρα 9:30 πμ, διασχίζοντας το Public του αεροδρομίου έξω σχεδόν από την πύλη της επιβίβασης, ένα στογγυλοκαθισμένο κοκκινόμαυρο μου κλείνει το μάτι. Χαμογελάω και μονολογώ, «ήρθε η ώρα σου 📕».
Και λίγο πάνω από τις Άλπεις, ένα ρίγος θλιμμένης εφηβικής μοναξιάς διαπέρασε την ραχοκοκκαλιά μου, αναλογιζόμενη πως ένας άλλος έφηβος ( ο μεγάλος μου γιος ) χάζευε απορροφημένος μια την οθόνη του κινητού και μια τα σύννεφα. Με την έναρξη της εφηβίας να γαργαλάει τις ορμές και τα μυαλά μας, οι μισοί παρατηρώντας (εγώ κ ο συζ) ενώ οι άλλοι μισοί γεύονται τις αλλαγές στο σώμα κ τις σχέσεις τους, συνειδητοποιώ συνεχίζοντας να διαβάζω το βιβλίο πως το σώμα μου σε συγκεκριμένο σημείο σίεται ακούσια από τον φόβο.

Το βιβλίο αυτό ήρθε σαν συνέχεια του ιστορικού μυθιστορήματος (Ηλέκτρα) που ολοκλήρωσα πριν λίγες μέρες, αναλογιζόμενη αν με καταδιώκει η μυθολογία ή εγώ την αποζητώ απεγνωσμένα. Ας περάσουμε όμως στο μυθολογικό θρίλερ του @stephanos_alexiadis. Συναρπαστικό θα το χαρακτήριζα εναρμονισμένο απόλυτα με την μυθολογική σύνθεση των μύθων της Περσεφόνης και της αρπαγής της Ωραίας Ελένης. Ένα βιβλίο που γραπώνει τα παιδικά όνειρα κ μεταβιβάζει την παιδική αθωότητα σε ενήλικους στόχους με ταχύτητα ιλιγγιώδη. Όπως το πέρασμα της Περσεφόνης στον Άδη, έτσι ακριβώς είναι το μεταβατικό στάδιο της εφηβίας και η φιλολογική πένα του Στέφανου ξέρει πώς να το αποτυπώσει μιας και είναι καθημερινός αυτόπτης μάρτυρας των εφηβικών συναισθηματικών μεταλλάξεων. Η ευαισθησία του προς τις ανήλικες ψυχές προσδίδει μια αίσθηση προστασίας , μιας φιγούρας που αιωρείται για να φυλάξει, ένας σύγχρονος από μηχανής θεός που θα παρέμβει τη σωστή στιγμή για να σώσει τον ήρωα από τους κινδύνους της υπέρ έκθεσης στο διαδύκτιο !

Ενα ακόμα ταπεινό «Μπράβο», το δικό μου παρακαλώ να γίνει αποδεκτό από τον συγγραφέα . 👏👏
Σπεύσατε παρακαλώ στην έκθεση βιβλίου στο Πεδίον του Άρεως στο περίπτερο των εκδόσεων ΜΙΝΩΑΣ για το «και εγένετο φως» του Στέφανου Αλεξιάδη.