«Ο Ντάνιελ χαμογέλασε όπως χαμογελούν μερικοί στις κηδείες, με αυτό το ωραιότατο μείγμα θλίψης και ανακούφισης. Ηταν το τέλος μιας σχέσης και ο Ντάνιελ ήξερε πως ν´αγαπά τους εκλιπόντες: δεν υπάρχει τίποτε δυνατότερο από την εικόνα αυτών που αφήνουμε πίσω μας. Και σαν καλό πτώμα, ο Τζίμι αποσύρθηκε σε μια απόσταση που ήταν αδύνατο πια να γεφυρωθεί».

Το Wonderfuck είναι ένα βιβλίο έξω γενικά από τα νερά της γενιάς μου, μέσα όμως στην σύγχρονη γενιά των gens Z, όπου ολ@ τα μπερδεμένα και φοβισμένα ένστικτα διαμορφώνονται κοινωνικά με ένα εξεζητημένο τρόπο. Διασκεδαστικό, ψυχρό, σε βαθμό που η ωμότητα του θα ξεσήκωνε πλήθη (κατά την γνώμη μου χωρίς λόγο τόση ωμότητα )… δεν αποτελεί συγγραφικό άλλοθι ή βωμολοχία, αποτελεί όμως συγγραφική ελευθερία η γραπτή έκφραση οποιαδήποτε μορφής σεξουαλικότητας. Και σταματώ εδώ γιατί το σέβομαι. Άλλωστε η ανάγκη του «ανήκειν» ξεπερνά κάθε μορφής ανάγκη, ακόμα της υπέρτατης άξιας, της ίδιας της ελευθερίας.

Για όποι@ θέλουν να προκαλέσουν τον εαυτό του με κωμικό, προκλητικό τρόπο, ιδού το βιβλίο 📕 !

Εκδόσεις στερέωμα, Καταρίνα Φολκμερ, μετάφραση Κρυστάλλη Γλυνιαδάκη.

Millennials (Generation Y) άμα σας βαστάει, τολμήστε το 😉