«Γιατί, άραγε, τα πράγματα που είναι τόσο κοντά μας, καμιά φορά είναι ακριβώς αυτά που είναι πιο δύσκολο να δούμε ;»

«ΜΙΚΡΑ πράγματα σαν κ αυτά»γράφει η Claire Keegan, γεννώντας μέσα σου το αέναο δίλημμα, να ζεις παραβλέποντας την αδικία και την εκμετάλλευση ή να παλεύεις ώστε αυτό να αλλάξει και ο ύπνος σου να γίνει λιγότερο ενοχικός ;

Σελίδες απλές, χιονισμένες με ηθικά διλήμματα, ζέση κ πάγος να διαξιφίζονται ενώπιον της ανθρωπιάς και της αλληλεγγύης για τον διπλανό σου.

Η εύκολη λύση της σιωπής, σε βόλεψε, σε εξέλιξε, δεν ενοχλείς κανένα ναι, όμως η συνείδηση σου χάνει σε ισορροπία . Η εκκλησία ξέρει … καλύπτει … είσαι καλός χριστιανός είναι Χριστούγεννα, «μην σπάσεις αυγά» σε μια μικρή κοινωνία γιατί θα βρεις μπελά. Όλοι ξέρουν, κανείς δεν μιλά κι ο φόβος να τυφλώνει τα ένστικτα της δικαιοσύνης, του πόνου, της ισότητας και της ευαισθησίας. Έχεις να ζήσεις; ΤΟΤΕ ΜΗ ΜΙΛΑΣ. Προσπέρασε και άσε τους άλλους να πεθάνουν …

Ήθος και ανθρωποφαγία, κέρδος και τρομοκρατία εναρμονίζονται άψογα σε ένα μικρό μυθιστόρημα γεμάτο βέλη προς την κοινωνική συνείδηση και την καμουφλαρισμένη χριστιανική αδιαφορία.

Συγκλονιστικό.