Debí tirar mas fotos de cuando se pude… πρέπει να βγάζετε τον εαυτό σας όσο πιο πολλές φωτογραφίες μπορείτε τραγουδάει ο Benito, και που να ήξερε ότι θα ήταν προφητικός…

Η εκπληκτική Ιαπωνέζα συγγραφέας Sanaka Hiiragi, αν δεν εμπνεύστηκε από τον Bud Bunny, τότε σίγουρα είναι λάτρης των φακών, των λήψεων και των καμερών. Φυσικά το βιβλίο δεν κατατάσσεται στα αφηγηματικά, ούτε καν ξεχώρισε για τις περιγραφές των τοπίων ή των προσωπικοτήτων των 3 θεματικών που αναλύει. Το βιβλίο ξεχωρίζει ξεκάθαρα τόσο για τον υπαρξιακό όσο και για τον φιλοσοφικό του χαρακτήρα με κεντρική φιγούρα τον κύριο Χιρασάκα που υποδέχεται του νεκρούς, τους συνοδεύει στην πιο ξεχωριστή στιγμή της ζωής τους. Τους καλεί να την ξαναζήσουν μαζί του, να την αφηγηθούν, να την αποθανατίσουν λίγο πριν φύγουν για την «άλλη πλευρά».

Εμβληματικός ως συνοδός που σε υποδέχεται πρώτου ή ψυχή σου ταξιδεύσει στην αιωνιότητα. Η καρτερικότητά του, η ενθάρρυνσή του μοιάζει με ψυχοθεραπευτή που σε αποχαιρετά γαλήνια πριν το μεγάλο ύπνο. Πλοκή γρήγορη, εμπλουτισμένη με στοιχεία καλοσύνης κι αισιοδοξίας παρόλο που ακούγεται οξύμωρο λίγο πριν το τέλος…

Διαμάντι σπάνιο το εν λόγω βιβλίο που το κλειδώνεις στις πιο ακριβοθώρητες θυρίδες, την θυρίδα της ψυχής και δη της μνήμης ώστε να σου θυμίζει πως η ζωή είναι τώρα και οφείλεις να την ζήσεις … ή έστω να παλέψεις για αυτήν ( βλέπε την μικρή Μιτσούρου, την τρίτη κ τραγική ιστορία που καταλήγει σε ανακούφιση… )

Και κοιτώντας σε βαθειά στα μάτια ρωτώ :
«Αν μπορούσες να ξαναζήσεις μια μέρα της ζωής σου, ποια θα ήταν αυτή ;»

Ξέρεις ; Είσαι σε θέση να διαλέξεις ; Ή θα το αφήσεις για την ύστατη στιγμή ;

Καλό Αύγουστο !!!